De Baan III

Het bukken bij het vorige ontwerp om onder de brug door te kruipen, het feit dat er teveel sporen in het zicht lagen waardoor ik een vermogen kwijt zou zijn aan bovenleiding en dat ik de korte bogen moest “verstoppen” onder heuvels, heeft me doen besluiten een nog radicaler ontwerp te maken waarbij het echte Nederlandse gevoel en het gebruik van de ruimte optimaal zou worden.

Twee modules van elk zeven meter. Verbonden aan elkaar via een andere ruimte en de terugloopsporen uit het zicht. Hiervoor moesten wel vijf gaten in de muur worden gemaakt maar dat zou wel goed komen. In de ruimte ernaast moesten verbindingsporen worden gelegd en omdat ik de korte bogen naar de terugloopsporen uit het zicht wilde houden, had ik een uitdaging in het trapgat.

 

Na vele avonden rails leggen en solderen was het tijd voor de eerste proefrit.

Dit was perfect! Twee stukken Nederland. Aan de ene kant moest platteland komen met dorpjes en een stadje en aan de andere kant de “grote stad” en vuilstort. De oude stations zou ik behouden. Er zat immers al zoveel werk in het leggen van de sporen en het was wel prima zo. De volgende uitdaging was het vinden van Nederlandse bebouwing. Ik hou er niet van om zelf huizen te lijmen dus deze wilde ik kant en klaar aanschaffen. Na tientallen bestellingen via marktplaats en het bezoek aan de beurs kwamen er steeds meer echt Nederlandse huizen op de tafel. De stations, kerk, flatgebouwen en winkeltjes zijn wel Duits maar met wat aanpassingen passen ze er prima tussen.

 

Hoe zet je de huizen neer? Hebben we er genoeg? Waar komt de stad? Ineens is alles mogelijk maar zijn de keuzes die je maakt bepalend voor wat er daarna allemaal moet gebeuren. Ik besloot eerst de platteland kant van de baan aan te pakken. De vriend die me ooit inspireerde zou me gaan helpen met de scenery. Al snel kwamen we erachter dat de sporen teveel in het midden van de plaat liepen. Er zou te weinig ruimte overblijven voor een realistisch dorpje of stadje. Ook besloot ik dat de oude Fleischmann wissels te kort en te oud waren (made in Western Germany!). Hiervoor in de plaats kwamen mooie lange Roco wissels en ook de flexrail van Roco. Daarnaast stapte ik af van het kurk omdat dat te veel rijgeluid bleef geven. Schuim van de bouwmarkt leverde een beter resultaat op las ik ergens op een site. De sporen werden verlegd naar de rand van de tafel en het plan voor het station gemaakt.

 

Er moest een haven komen met een grindgroeve ernaast. In eerste instantie een niet al te grote haven. Gewoon leuk voor het sfeertje. Een berg in een Nederlands landschap? Tja, liever niet maar anders ziet het er niet uit. Dus laten we een heuvel maken. Het zou er allemaal nog beter uitzien en meer mogelijkheden geven als we er dan ook meteen een spoordijk bij zouden maken. Deze maskeert dan meteen het rijgeluid wat komt van de terugloopsporen.

 

De haven werd iets groter dan eerst was bedoeld maar dat gaf wel meteen ook meer mogelijkheden qua grachtenpanden etc. De stad is wel tien keer verzet en aangepast totdat ik er blij mee was.  Deze komt op de tafel zodra de spoordijk helemaal klaar is. Die foto’s zie je later bij projecten. Het station is weer verplaatst van het havengebied naar de stad zodat je de grindgroeve beter ziet. De hoogteverschillen om het water mogelijk maken zijn gemaakt met perspex van verschillende diktes. Uiteindelijk hebben we daar de hele tafel mee beplakt en zo ontstond de mogelijkheid om nog meer sloten en kanalen uit te snijden.

 

Het begon ergens op te lijken. Maar er klopte iets niet helemaal…. Lees verder.

panorama